Aterpearen susperraldia

- Zer duk hain kontent izateko?
- Aterpea bizirik zagok, mutil!
- Bizirik hau? Hondamendi egoeran zagok,  arras abandonaturik!
- Bai, baina urte luze, hotz eta ilun hauetan bere bihotzak  taupa-taupa jarraitu dik, poliki-poliki, bizkortze unea noiz iritsiko zain, lurralde hontako mendigoizaleon nahiari tinko eutsirik.
- Ta?
- Garaiko mendigoizaleen egi bihurtu zen amets eder hau berreskuratzeko bidean zagok! Mendizaleok Belaguan behar dugun taxuzko topagunea bere hondarretatik birsortuko duk!
- Zer? Olorondarron energiek eta indarrek bat eginik?
- Jakina seme! Eta Mendi eta Eskalada Kirolen Napar Federakundeak bultzaturik. Pozgarria, ezta?
- Tira aita! Oloron Murrua zain zaukaagu eta!

Aita zenaren omenez

 

Andia da gero nire beharra. Supazterrean ariturikoa, nekazarien istorioak eta eleak, txorien hegalak.
Andia da gero nire oroimena. Halako egunak eta uneak, gure elkarren arteko bizipenak, elur-maluta zabalak.
Andia da gero zure itzala, Andia bezain zabala, maitasuna bezainbat liluragarria, izadiaren magalak.

Andia da gero zure irria, Andia da gero gure harria.

Mende erdia

- Hi Pablo, urte askotan!
- Hamaika urte eta hamaika aldiz, gizon!
- Nola hamaika?
- Jakina! Mendi kuttun honetara aldi pila igo nauk.
- Txotxolo! Mende erdia bete duk, hire urtebetetzea Pablo!
- Bai, mendi erdian gaudek, lagun: lanbro artean, buru barnean, bizi bidean, iragan aitzinean, etorkizun gibelean,... itxaropen osoz!

Hiru erregeak

- Aita, non dago mahaia?
- Hi, galdeiok Prantziskori!
- Eta kartak?
- Ze kartak eta kartak ondoko! Eskutitzak erran behar duk, txerribuztan!
- Aita! Hiru Errege Mahaia izaki, musean aritzeko kartak behar dituk.
- Ez, maitia. Gailur honetan hiru erresumek bat egiten ditek, Nafarroa, Prantzia eta Aragoi, hain zuzen. Hala izanik, antzinako erregeak, norbera bere erresuman kokaturik, tontor honetan biltzen zituan.
- Baina hauek Pirinioak dituk aita, hemen lurralde bereko ahaideak biltzen zituan, odol berekoak.
- Hi mozolo, hik uste erregeak hona igotzeko gai?

Nekearen nekez!

- Juana, arras nekaturik!
- Ze, hi nekatuta Pablo? Sinestezina!
- Bon, pixkat bai, baina ez zionat hori.
- Orduan, ze ari haiz?
- Begirazan motxila! Hainbertze ibili ondoren, pisuaren pisuz, pot eginda zagon.
- Hi bai,hi, pot eginda!
- Portzierto...iturri ederra Ortzabala izenekoa!

Nongotarrak ote?

- Hi, hauek nongotarrak dira?
- Argi zagon, lagun, gutarrak.
- Hi baino azkarragorik inor, txotxolo! Hori bazakiat, baina matrikula...
- Matrikula ederra, ezta? Gutarra, zalantzarik gabe!
- Baina zer dira? Frantziarrak, Nafartarrak, Eskual Herritarrak, Arranoren adiskideak?
- Iparraldekoak! Bertzerik behar ala? Hau dun, hau, gure herriaren metamorfosia, lurraldearen nortasun falta! Hi, funtsa zein da?
- Zein?
- Eskualdunak ote?
Ontsa!

Lagunak ote?

- Arazurin ere, halako txerriak nahi, Unai!
- Txerria aita, bertzea behorra duk eta.
- Bazakiat, txotxolo! Dena den,ongi moldatzen dituk.
- Lezio ederra, aita.
- Mila esker,seme!
- Ez, bi lau hankadun hauek ematen dutena: Antzarik piperrik ez, ulertu ere ez eta ezberdinak izanik, berdinak dituk.
- Datorren hauteskundeetan nire botoa haiendako, hala prefosta!